Erozja szkliwa to stopniowa utrata twardej powierzchni zęba pod wpływem kwasów. W przeciwieństwie do próchnicy nie jest bezpośrednio wywoływana przez bakterie. Kwasy mogą pochodzić między innymi z napojów i żywności, a u części osób także z treści żołądkowej.
Erozja a próchnica – najważniejsza różnica
W próchnicy bakterie wykorzystują cukry i wytwarzają kwasy miejscowo. Przy erozji kwas działa na szkliwo bezpośrednio. Oba procesy mogą się jednak nakładać, dlatego codzienna higiena oraz sposób jedzenia i picia mają znaczenie.
Co może zwiększać ekspozycję zębów na kwasy?
- częste popijanie kwaśnych napojów przez wiele godzin,
- napoje gazowane, energetyczne i część soków,
- woda z dużą ilością cytryny,
- kwaśne przekąski jedzone bardzo często,
- refluks lub częste wymioty – w takiej sytuacji warto skonsultować się z lekarzem i dentystą.
Jak ograniczyć ryzyko?
Znaczenie ma nie tylko to, co pijesz, ale również częstotliwość. Lepiej wypić kwaśny napój podczas posiłku niż sączyć go przez kilka godzin. Po kwaśnym produkcie można przepłukać usta wodą. Z intensywnym szczotkowaniem warto chwilę poczekać, ponieważ świeżo zakwaszona powierzchnia szkliwa jest bardziej podatna na ścieranie.
Do codziennego szczotkowania wybieraj delikatną technikę. Zobacz też poradnik jak prawidłowo szczotkować zęby.
Kiedy potrzebna jest konsultacja?
Jeśli pojawia się narastająca nadwrażliwość, zmiana kształtu zębów, wyraźne ścieranie powierzchni lub ból, warto umówić kontrolę stomatologiczną. Domowa pielęgnacja może ograniczać dodatkowe czynniki ryzyka, ale nie odbuduje utraconego szkliwa.
